Koken met je neus

Met de feestdagen voor de deur en de sneeuw in de straten gaat het kerstgevoel steeds meer kriebelen bij mij. (Als ik eerlijk ben kriebelt het al weken, maanden zelfs, ik draai al weken kerstmuziek en zodra de Sint het land uit was stond mijn boom te glinsteren - roze en vol ballerina's, rozen en vlinders uiteraard.) Wanneer bij mij de kerstkriebel begint, begint ook mijn trek in dat heerlijk warme kruidige rode goedje, en ik ben dus al weken aan het broeden en brouwen op het lekkerste recept voor homemade glühwein.

Stap 1: de radartjes in mijn hoofd beginnen te draaien bij het denken aan glühwein, en dan met name welke smaken gecombineerd moeten worden.

Stap 2: toch maar een fles kant-en-klare glühwein gehaald om te beseffen dat ik die wat vlak vindt en absoluut niet spannend. In Berlijn ook wat van dat warme brouwsel geproefd, en langszaam beginnen mijn smaak- en reuksensoren de verschillende specerijen te onderscheiden

Stap 3: combinaties maken in mijn hoofd. Koken (en bakken ook, maar dat is weer een ander verhaal) begint voor mij in mijn hoofd. Door veel te experimenteren kun je een soort smaak-vocabulaire ontwikkelen, waarmee je in je hoofd al kunt koken, zelfs voordat er ook nog maar een pan aan te pas komt.

Stap 4: ruiken, ruiken, ruiken. Er is niets lekkerders dan met je neus boven een pan hangen om zo te ontdekken of het klopt. Geur is zo'n sterk zintuig, met je neus kun je al snel ontdekken of ingredienten vers zijn of juist bedorven, of de combinatie zoals die in je hoofd zit ook echt klopt, en of alle ingredienten in balans zijn.

En dan komt dat moment, neus boven de pan, ruiken en dan weet je ineens dat het klopt, dat het af is, en dat het lekker gaat zijn.

Stap 5: testen, zowel zelf als door anderen. En daar kan dan haast niets meer fout gaan.

Voor 1 liter homemade glühwein ga je als volgt aan de slag:

Ingredienten:

1 liter rode huiswijn (hoeft geen dure kwaliteitswijn te zijn, gewoon een hele goedkope huiswijn is prima)

1 sinaasappel, in plakjes gesneden

1 citroen, in 4 parten gesneden

8 kruidnagels

3 kaneelstokjes

een mespuntje kardemom

1 laurierblad

75 gram (bruine) suiker

100 ml rum (hierdoor krijgt het net dat beetje meer pit)

Bereiding:

Prik 2 kruidnagels in elk partje citroen.

Doe de wijn in een pan en voeg hier alle ingredienten aan toe. Ruik even.

Zet dit op een heel laag vuur, en laat dit langzaam, minstens 30 minuten intrekken en warm worden. Let op, als alcohol boven de 70 graden komt vervliegt deze, dus zorg ervoor dat de glühwein niet te heet wordt. Tijdens het opwarmen hang je af en toe met je neus boven de pan, om te ruiken hoe de verschillende ingredienten met elkaar reageren en combineren.

Wanneer je de geur lekker vindt is het klaar, mijn voorkeur heeft het om de glühwein wat langer te laten trekken, dan is de rum iets minder overheersend. 

Giet de glühwein door een zeef in een hittebestendig glas.

Wat je over hebt, een liter glühwein is toch flink wat, kun je via een zeef gewoon terug in de fles gieten en bewaren (ik vind m daar zelfs nog iets lekkerder van worden). Wel binnen een paar dagen opdrinken, maar dat is vast geen probleem.

Pure verleiding

Chocola heeft voor mij altijd al iets magisch gehad. Voor goede pure chocola kun je me 's nachts altijd wakker maken. Mijn moeder maakte vroeger de allerlekkerste warme chocolademelk. Niet met instant chocolade, maar met een flinke hoeveelheid cacaopoeder. Die chocolademelk proefde rijk, diep en liefdevol. We kregen het niet altijd, maar juist die speciale momenten maakten de chocolademelk nog specialer.

Bijvoorbeeld als we in het park of bos naar kastanjes gezocht hadden (ik zou nog steeds niet weten wat je met die dingen kan, ik geloof dat wij er toen poppetjes of spinnenwebben van maakten... en dan? Wat moet je er in vredesnaam mee? Maakt verder ook niet echt uit, wij waren er prima zoet mee te houden... Je schijnt ook lekker te kunnen koken met kastanjes, maar dat heb ik nog nooit uitgeprobeerd). Of als we buiten in de sneeuw gespeeld hadden (ja echt, vroeger deed ik dat nog wel eens.  Onbegrijpelijk gezien de enorme hekel die ik al zo lang aan sneeuw heb), en dan opdrogen en opwarmen met onze ruggen tegen de warme verwarming.

In de film 'Chocolat' (die met Johnny Depp) wordt ook chocolademelk geserveerd, een brouwsel met chilipepers. Sinds ik die film gezien heb ben ik al gefascineerd door de combi van chili en chocola, en na redelijk wat experimententen denk ik dat ik nu de perfecte samenstelling heb gevonden!

De chocolademelk zoals mijn moeder 'm maakte vormt basis van dit recept, maar dan met een extra bite, die je heerlijk oppept. Dit is een rijke, sensuele, decadente chocolademelk waarbij je jezelf even moet gunnen niet op de calorien te letten, maar gewoon even van te genieten.

Ingredienten:
100 ml slagroom, aanvullen met melk tot 2/3 van een grote mok
2 eetlepels cacaopoeder (niet de poeder/korrels voor aanmaak-chocolademelk, maar de pure, van bijv. Droste of Blooker)
2 zakjes vanillesuiker
2 of 3 gedroogde chili pepers (een stukje verse rode peper kan ook, maar dan wordt de chocolademelk al snel flink pittig, niet te veel doen dus!)
1 kaneelstokje
1/2 vanillestokje, over de lengte opengesneden
50 gr extra bittere chocola, in stukken gebroken (mag ook meer zijn, naar smaak, de chocola zorgt ervoor dat de chocolademelk wat dikker wordt)
slagroom, met wat suiker opgeklopt
kaneelpoeder

Bereiding:
Verwarm de melk met de chili's, vanillestokje en kaneel op een laag vuur. Het moet relatief lang duren voordat het kookt, dan kunnen de smaken goed intrekken. Als het kookt hou je het vuur laag en laat je het een minuut of 5 doorkoken (af en toe een beetje roeren, daarmee voorkom je dat de melk over je pan heen schuimt). Hoe langer je het laat koken, hoe pittiger de chocolademelk wordt.

Je kunt prima zelf ook nog wat experimenteren met de hoeveelheid pepers en hoe lang je het laat koken, totdat je je eigen favoriete samenstelling hebt gevonden.

Maak ondertussen in een klein kopje of kommetje een papje van de cacaopoeder, vanillesuiker en een klein beetje kokend water. Door het kokend water zal de cacaopoeder goed smelten.

Als de melk lang genoeg gekookt heeft hou je het vuur laag staan. Schep het evt. vel van de melk en haal je met een zeefje de chili's, vanille en kaneel eruit.
Voeg het chocoladepapje weer bij de melk en breng dit op een laag vuur, al roerend weer tegen de kook aan.
Voeg vervolgens de stukken chocola bij de melk en laat dit sudderen totdat alles gesmolten is. Wel blijven roeren, anders verbrandt de chocola op de bodem van de pan.
Giet dit door het zeefje in een mok, wat slagroom erop en bestrooi naar smaak met wat kaneelpoeder.

I surrender

Sinds ik terug ben van mijn vakantie heb ik heel hard geprobeerd het zomerse zonnetje en het gevoel dat daarbij hoort vast te houden. Noem het een positieve insteek, noem het principes, noem het koppigheid (of zelf-marteling, wat je wilt), maar ik probeer het moment dat de kachel aangaat en de zomerjas geruild wordt voor de winterjas zo lang mogelijk uit te stellen. Totdat het echt niet meer gaat. Een van de bekende radiostations heeft ook een van hun streaming-radio kanalen een half jaar lang ingericht als 'zomerradio' - een prima manier om mijn kop-in-het-zand-steek-strategie mee aan te vullen.

Toen ik vanmorgen mijn computer aanzette en daarbij ook het zonnetje wilde aanzetten kwam ik er tot mijn grote schrik achter dat het onvermijdelijke nu toch echt gebeurd is. Zomerradio is verruild voor kerstradio (ja je leest het goed, kerstradio, op 1 oktober!!!!). Ik kan het niet langer ontkennen, ik kan het niet meer tegenhouden, de zomer is nu toch echt voorbij. Ik heb m'n pantoffeltjes dus maar uit het vet gehaald, stiekem gluur ik op de thermostaat van de verwarming om te zien hoe warm (of eigenlijk koud) het binnen is en om te kijken of ik de kachel al durf aan te zetten, maar de kerstliedjes, die ontwijk ik nog even (ik ben absoluut gek op kerstliedjes, en vanaf november bestaat er nauwelijks andere muziek meer voor mij, maar niet in oktober! Ook weer een principe.).

De zomer is voorbij, en hoe kun je nu beter afscheid nemen dan met een heerlijk geurende en smakende maaltijd (wat stiekem nogal een winter-gerecht is).

(Voor 4 personen)

Ingredienten:
500 gr spruitjes
500 gr aardappelen
150 gr walnoten
125 gr spekjes
appel
gedroogde tijm
3 teentjes knoflook

Bereiding:
Schrob de aardappelen schoon, en snij ze in partjes.
Was de spruitjes, en haal het kontje en de buitenste blaadjes eraf.
Bak de spekjes in een klein koekenpannetje uit.
Verhit ondertussen in een grote hapjespan wat olie/boter, en fruit hierin de fijngesneden knoflook. Voeg vervolgens de aardappelen en spruitjes toe en roerbak tot het gaar is. Halverwege voeg je de fijngehakte walnoten toe.
Ondertussen was je de appel, en snij je deze in blokjes.
Als de aardappelen en spruitjes gaar zijn voeg je de uitgebakken spekjes en de appel toe. Voeg ook een flinke eetlepel tijm en peper naar smaak toe (ook evt. wat zout, maar hou in de gaten dat de uitgebakken spekjes ook al behoorlijk zout zijn), en bak alles nog even goed door.
Lekker met een glas wat stevigere rode wijn.